Contracten die zichzelf bewaken.

Ja. Artikel 3:15a BW en de Europese eIDAS-verordening geven een elektronische handtekening hetzelfde rechtsgevolg als een natte, zolang de methode voldoende betrouwbaar is voor het doel. Precies dat borgt Mírad: identiteitsverificatie vóór het tekenen, een zichtbare verificatieregel met dagtekening op het document, en een dossier dat bij het contract blijft.

De ondertekenaar bevestigt eerst zijn identiteit met een tweede factor (een verificatiecode op de eigen telefoon) en tekent daarna pas. Die tweetrapsverificatie is wat een krabbel op een scherm onderscheidt van een handtekening met bewijskracht.

Dan ligt het dossier klaar: welke versie er is getekend, door wie, wanneer, en hoe de identiteit is geverifieerd. En omdat élke wijziging in Mírad in het logboek staat, kun je laten zien dat het document sindsdien niet is veranderd. Bewijskracht is geen bijzaak: het is waarom je überhaupt tekent.

Ja. Je begint niet met een leeg document, maar met wat Mírad al van je bedrijf weet: de juiste partijen en hun gegevens, wie er tekenbevoegd is, en de afspraken die je eerder maakte. Jij zegt wat voor overeenkomst je nodig hebt en waarover je het eens bent geworden; Mírad schrijft het stuk en zet het klaar om na te lezen. Dat scheelt niet alleen tijd: een contract dat uit je eigen administratie komt, sluit er ook op aan.

Nee. Van elk contract maakt Mírad een versie in gewone taal, ook van een contract dat je zelf hebt ontvangen. Geen samenvatting die de moeilijke stukken overslaat, maar dezelfde afspraken in woorden die je meteen begrijpt: wat er staat, wat het voor jou betekent, en waar je op moet letten. Het origineel blijft ongemoeid, want dát is wat je tekent.

Dan staat het contract er ook in de eigen taal, met één druk op de knop. Handig bij een werknemer die net in Nederland werkt of een leverancier over de grens, en het is meer dan een service: iemand die niet begrijpt wat er staat, kan zich daar later op beroepen. Een vertaling naast het origineel haalt dat argument weg voordat het ontstaat.

Dan wist Mírad dat al lang. De herinnering staat ruim vóór de opzegtermijn klaar, met de context erbij: wat er verloopt, wat het raakt en wat er al is voorbereid. Een aflopend contract is een seintje, nooit een verrassing.

Vaak alles. Staat er een salarisafspraak in een arbeidsovereenkomst, dan wijzigt de loonstrook vanaf de afgesproken datum vanzelf mee en klopt de loonaangifte meteen, zonder overtypen. Dát is het verschil tussen een documentenmap en een systeem dat de samenhang kent.

Nee, en Mírad houdt je tegen waar dat zo is. Sommige stukken eisen bij wet een notaris: een hypotheekakte, de overdracht van een woning of bedrijfspand, het oprichten of wijzigen van een BV, een testament, huwelijkse voorwaarden. Herkent Mírad zo'n stuk, dan gaat de ondertekenknop op slot in plaats van dat je achteraf hoort dat je handtekening niets waard was. Bij een andere groep waarschuwt het juist: een concurrentiebeding, een borgtocht, of een beëindigingsovereenkomst waarbij je werknemer nog veertien dagen bedenktijd heeft. Tekenen mag daar wel, maar niet zonder dat je het weet.

Dan zet je het zelf recht: je kiest het juiste soort uit de lijst, en die keuze gaat opnieuw langs dezelfde toets. Eén ding kan een correctie nooit doen, en dat is een slot openen. Kies je "notariële akte", dan sluit de deur alsnog. Zo kan een verkeerde inschatting je hooguit even ophouden, maar nooit een handtekening opleveren die juridisch nergens op slaat. Welke keuze je maakte en wanneer, komt op de ondertekeningsverklaring te staan.

Ja. QR scannen, verificatiecode ontvangen, tekenen op de eigen telefoon. Klaar. Geen account, geen installatie, geen drempel.